سفر چند روزه ای به دزفول و اطرافش تا اهواز داشتم.

هرچقدر از مهربانی،خونگرمی و مهمان نوازی این مردم

بنویسم کم هست.

کول خرسون یا تنگه ی ارواحِ بسیار زیبا که آدم حیرت

می کنه اونجا....تا روستای پامنار که غرق شگفتی مات و

مبهوت باقی می مونی!

اهوازی های دوست داشتنی با فلافلاشون که البته نساخت

به من و سمبوسه ای که به زور بهم دادن

تا تستس کنم.

(داشتم به همسرم می گفتم من دیگه از بس فلافل خوردم

جا برای سمبوسه ندارم که به زور از روی مهربانی مهمونم

کردن و گفتن بابد بِبَری )

دیگه ارج و قربشون چند برابر پیشم

البته اینکه دو، سه بار،چند تا خانم مهربون که خودشون

خوشگل تر بودن اومدن و بهم گفتن چقد خوشگلم بی تاثیر

نیست:))))

به همسرم میگفتم: حال می کنی ها:)))

و هم گروهی هامون غش می کردن از خنده :))))

به هرحال این سفر هم رفت تو لیست زیباترین هام.

حالا بیام بخونمتون.