در پیلاتس معمولا اگر اون روز ( مثل امروز)

سنگین ورزش کرده باشیم. (انعطافی و تعادلی)

دو سه دقیقه ی آخر مربی بهمون میگه:

لطفا،روی مَت تون دراز بکشید !

جوری که احساس کنید روی زمین پخش شدین!

هیچ انتقباضی در سر و گردن و شونه هاتون نباشه

و پاتونو اونجور که دوست دارید ول کنید رو زمین.

کف دست هاتون، مهره های کمترتون

به زمین فشار نیاره ...شما مثل یک پَر سبک هستید!

و حالا آماده باشید هروقت که اعلام شد

به صورت جنینی پاهامونو در شکم فرو ببرید

من عاشقِ این پایانِ پیلاتسم.

وقتی خودمو روی زمین رها می کنم...

مغزم واقعا برای چند ثانیه خاموش میشه.

باید اعتراف کنم که تمام این پیلاتس رو برای همین چند

ثانیه انجام میدم.

خاموشی،سکوت و خلاء!