297) همینش هم قشنگه.
می دونید داشتم به چی فکر می کردم؟
اینکه هر آدم برونگرایی یه مکان و موقعیت
برای بروز درونگرایی مخفی دروجودش داره
که خودشم ازش خبر نداره!
و همه ی ما توی بلاگفا درونگراییم!بدون استثنا!
چرا که اگه نبودیم می شدیم انچه که در اینستاگرام
هستیم! پر از عکس،صدا و ویدیوهامون.
اینجا بخشی از وجود ما تمایل داره ناشناس بمونه!
به هردلیلی! بدون عکس،بدون صدا!
اولین بار که عکسمو اینجا گذاشتم ،13 سال پیش!
متوجه شدم چقدر اکثیرت حریص دیدن
یه آدم تا آن لحظه نامرئیِ پشت کیبورد بودند!
اما عنوان نمی کردند!
انکار نمی کنم خودم هم حریص دیدن
چهره ی بعضی ها بودم!
بار دوم چند ماه پیش دوباره همین اتفاقا تکرار شد!
و متوجه شدم این خاصیت بلاگفاست!
البته من بخش درونگرایِ بلاگفاییم خیلی باعث نشد
در بخش انتشار صدا اینجا مخفی باشم.
شاید چون مدتی گوینده رمان های صوتی بودم.
(یعنی چندباری صدام حین خواندن کتاب اینجا گذاشتم
حداقل! وهمین تغییر بزرگی بود .)
اما احساس می کنم حداقل دراینجا اگر برونگراییت
بر درونگراییت غلبه کنه،از روند طبیعیش خارج میشی!
درحالی که همه دوست دارن بببنتت و بشنونت ولی
خودشون هیچ تمایلی به ظهور ندارند!
اینجا درونگرا ها پیروزن!
اینجا نوشتن پیروزه! و همینشم قشنگه.
